फसवे हे नशिबाचे डाव


मृगजळा सारखेच त्यांचे घाव

जगणारयाला मारून

हिस्कावतो कर्तुत्वाचे गाव

 
~~pinall!!

माझ्या लाडक्या नवऱ्यासाठी!!!

तो मला बिलगलेला
अन मी त्याला.
स्पर्श असा शहारा आणणारा
त्या स्पर्शात न्हाऊन घेतलं स्वतःला.

त्याच्या त्या चुंबनाची
पार वेडी झालेली मी
बस त्या गालाच्याच
प्रेमात पडलेली मी.

त्याची नजर मला मला सांगणारी
किती सुंदर तु जशी कोणी नाही
तो तर मला प्रियच पण
आत्ता स्वतःच्याही प्रेमात पडलेली मी.

तो तो आणि बस्स तोच
ज्याच्या असण्याने माझे जगणे
ज्याच्या जगण्याने माझे
अस्तित्व बनने.....

~~~पिनल!!! 

प्रश्न????

बस एक सर्व सामान्यांसारखी
माझी जीवन गाथा?
मग काय अर्थ त्या जगण्याला?
काही तरी कर्तुत्व करून दाखवावे,
चार लोकांनी आपल्याला आठवावे,
लोकांनी आठवण करावी म्हणून
चांगली काम करायची?
की स्वतःच्या मनाल पटतात म्हणून?
बरीच प्रश्न माझी जगण्याविषयी
आणि एक दिवस ह्या प्रश्नांन मधूनच
घडवायचे मज माझे सुंदर जगणे.
त्या साठी लाभली मला
किल्ली आत्मविश्वासाची
आणि त्या किल्लीने उघढेल मी
ह्याच प्रश्नांच्या तिजोरीस!!!! 




~~पिनल!!!!

माझ्या साठी :)

माझ्या मैत्रिणीने माझ्या साठी लिहिलेली ही छानशी चारोळी 
छोटी आहे पण त्यात खूप काही दडल आहे. 


"मैत्री तुझी नि माझी
जणु माझ्या नशिबाचा भाग होति
तळहातावरच्या रेषांखाली दडवलेल्या स्वप्नांचि
ती जणु सुंदर सुरुवात होती"
....ruchira

स्वप्नाची दुनिया!

स्वप्नाची दुनिया

ह्या वाक्यावर जगण्याचा वाटोळा

शोध त्या स्वप्नांचा जीव घेतो माणसांचा

मर-मर मरून स्वप्नांचा शोध

मग शोधा नंतर धरून बसण्याची ओढ....

ह्या ओढा-ओढीत बस गमवतो तोल

आणि हताश पश्च्याताप

ह्यांनाच म्हणावे लागते मग

जीवनाचे मोल!!!!

 ~~~पिनल!!!

नशिबाचे खेळ!!!

नशिबाचे खेळ की

माणसांच्या खेळांचे नशिब

कोणाला मिळते नशिबाने

तर कोणी स्वतःच बनवत नशिब

कसे ठरवावे नाशिब

हातांच्या रेषा? की

कपाळावरच्या आठी?

ह्या नशिबावर आपण सारे मोहित

नशिबाच्या नशिबावर भारी श्रद्धा आमची

नशिब नशिब म्हणवता म्हणवता

खापर फोडायला सापडतो खर तर गडी!

~~~पिनल!!!                        

कविता... माझ्या नवऱ्यासाठी लिहिलेली, त्याच्या जन्मदिवशी....

आठवले ते दिवस आठवातले की... स्वतःशीच होते हितगुज,

मग खूप आनंद, आणि मग हसण हळूच लाजून!!!

तुझ्या अस्तित्वाचे हे मूल्य पुरे,  मज जगावया आयुष्य...

सोबत तुझ्या साथीची, द्यायला त्यास अर्थ!!

तुझ्या असण्याचे चांदणे  शिंपले गेले कधीच माझ्या जगण्यावर

मग नको मला शोध स्वतःचा, जर ओळख असे तुझ्यावर....

ह्या आपल्या नात्यात..

उदारतेच प्रेम अतूट वसे ...

आपल्या दोघांच्या डावाला तेज सूर्याचे ...

आयुष्यातील वळणे चंद्राच्या शीतल छायेत कोरू देत..

अन त्या वळणावर मिळू देत चिरकाल सुख देव-आशीर्वादात...

अतित्वातले आदर्शवादी आपले जगणे मग जमवूयात ...

मिळू देत तुला भरभरून माया,आपुलकी,  

बरसु देत यशो,धन वृष्टी,

असू देत छाया देवाची संरक्षणरूपी.

जगू दे मज....

अन जगणे माझे लपले तुझ्या खळखळून हसण्यावर ....  

नकोत कधी काळे आभाळ वेदनांचे तुझ्यावर

जरी केली गर्दी त्यांनी करेल मी मात त्यांच्यावर...

जन्म माझा तुला जपावयात...

देव करो होवो त्याचे सार्थक...

हा दिवस खरंच माझ्या साठी अनमोल  

कारण तुझ्या जन्माने देखील मला मोल..

अजूनही मी साद घालते आपल्या भेटीच्या त्या क्षणाला

त्यानेच भरभरून सुख आले माझ्या पदराला...

जग अस्तिवात राहून

आपल्या स्वछंदी आकाशी-महलात

अन त्या ताऱ्यांना आणून

चमकऊन टाक तुझ्या कर्तृत्वास!!!!

~~~ सौ पिनल भूषण चौधरी!!!