Thursday, October 21, 2010

पक्षी मनाचा

कळेना मज,
काय खुणावतो…
पक्षी मनाचा.

मुक्त विहंगायचे
त्यास इथे...
की शोध असे नव्या आभाळा...

कुठवरी जावे...
दूर....दूर...
की थांबावे इथे....

गोंधळात असे सदा
ह्याला न कळे....
कसे जगता.... 


  -पिनल चौधरी
-

2 comments:

Subscribe to: Post Comments (Atom)

तू .....

सावलीत तुझ्या विसावले होते..  मनालाही माझ्या सुखावले होते.. ते क्षण तुझे नि माझे...  मला जगायचे होते.. का कुणास ठाऊक आज ती सका...

  • माझे.......
    शांत बसले...... डोळे लाऊन मनात डोकावले....... काय काय सापडल ?? धूळ खात पडलेली मनाची कोरी पाटी जीच्यावर मी स्वतःच्या विचारांना...
  • आयुष्य...... संकट सुटेना
    आकाशात आहेत असंख्य तारे, तशीच स्वप्न डोळ्यात असंख्य. जिद्द उराशी बाळगून, स्वप्नांसाठी लढणार आयुष्य. संकटांच्या ढगात देखील चंद्रासारखी लपणा...
  • विरह...
    ते क्षण पुरेसे होते का? हा विचार सारखा सतावतो.. आणि तुझ्या विरहाची जाणीव करून देतो... विरह खरच गोड असतो.... अस मला वाटत... कारण त्या विरहात...