Saturday, February 26, 2011

माझे चुकते का??


खरंच आज वास्तवात आणलस
उगीच स्वप्न-देशात वावरत होती

कसे जगणे कठीण असते?
ह्याची ओळख करून दिली.

आपण वेगळे आहोत ह्या एका वाक्याने
मला उमेद मिळत होती.

पण खरंच माझ्यात अस
वेगळ तुला जाणवतच नसाव.

सूर गवसला होता जगण्याचा
का कुणास ठाऊक पण रागाची पट्टीच चुकली.

हरणारी मी कधीच नव्हती
अन ह्या पुढे ही राहणार नाही

बस स्वतःचे निरीक्षण.. अन
मिळवीन सुरातले गायन!!!!!


~~पिनल चौधरी!!!

3 comments:

पाऊल

पाऊल पुढे पडत, अगदी सवयीने पण प्रत्येक पावलावर आशा आहे पाऊलो पाउली खचते आहे पडते आहे उठते आहे कुठला गाव माझा दूरवर दिसेना अज...