Wednesday, July 10, 2013

सुरवात.....

कशास रे तू असा उदास...
शेवटाच्या विचारात आहे का?
सुरवात तर होऊ देत..
पुढच सार मी सांभाळीन

तुझ्या माझ्या नात्याला
पुन्हा एक संधी दे
त्याचे सोने मी
करेल...

बघ जरा एकदा माघे वळून
चांगल्या क्षणाचे ठसे....
एक नवी उमेद
देऊन जाईल.   

बनवूया नव घर
आनंदाने भरलेल
तुझ्या माझ्या स्वप्नात
हरवलेलं.........


------पिनल!!!

1 comment:

पाऊल

पाऊल पुढे पडत, अगदी सवयीने पण प्रत्येक पावलावर आशा आहे पाऊलो पाउली खचते आहे पडते आहे उठते आहे कुठला गाव माझा दूरवर दिसेना अज...