Tuesday, August 10, 2010

मनाची भाषा

कविता करायचा छंद कधी जडला.....
मला ते कळलच नाही....

पण तो छंद नाही...
ती माझा मनाची भाषा आहे,

मनाला भाषेची गरज कधी भासते....
जेव्हा मनाला खुप बोलावेसे वाटते तेव्हा?

छे....

जेव्हा कोणी तरी मनात
घर करून बसलेल असत....तेव्हा,

त्याला बोलण्यासाठी भाषेची गरज भासते.....
कारण.... ती सर्वाना नाही कळत..... फक्त मनला कळते...

म्हणून त्याच मनला.....
त्या घर करून राहणाऱ्याला...

सांगायला लागते ती भाषा ....
कविता......

2 comments:

  1. Bagh na .... kahi situation kasha astat... ki jyala poem karayala aawadat nahi to pan chan poem karto... Aaple maan kase achanak bolayala lagte na... really nice..

    ReplyDelete

पाऊल

पाऊल पुढे पडत, अगदी सवयीने पण प्रत्येक पावलावर आशा आहे पाऊलो पाउली खचते आहे पडते आहे उठते आहे कुठला गाव माझा दूरवर दिसेना अज...