Friday, September 24, 2010

आज् दिल बहोत रोना चाहता था
पर दिलको इजाजत नही
उस दिलसे जो इसमे बैठा है.

मानाके थक गया वो
मनाके  स दिलको,
पर दिल है जो खुदको गावा बैठा है

अब क्या फायदा रोनेका
जब रोना चाहा ना रो सका
अब उसे आदतसी हो गयी है खुशियोन्की 


..पिनल चौधरी.

No comments:

Post a Comment

पाऊल

पाऊल पुढे पडत, अगदी सवयीने पण प्रत्येक पावलावर आशा आहे पाऊलो पाउली खचते आहे पडते आहे उठते आहे कुठला गाव माझा दूरवर दिसेना अज...